Hipotermia

Hipotermia lecznicza to kontrolowane schłodzenie ciała chorego poniżej temperatury fizjologicznej celem ochrony ważnych funkcji życiowych i zdrowia. U chorych po nagłym zatrzymaniu krążenia (NZK) stosuje się łagodną hipotermię leczniczą (tzw. hipotermię terapeutyczną) polegającą na obniżeniu temperatury ciała do 32 – 33 stopni Celsjusza na okres 24 – 36 godzin. Podstawowym celem takiego postępowania jest zmniejszenie ryzyka powikłań w obrębie mózgu poprzez działanie ochronne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Hipotermia stanowi element opieki poresuscytacyjnej i ma na celu zmniejszenie ryzyka zgonu i poprawę jakości życia chorego.

Dlaczego zaleca się stosowanie hipotermii leczniczej?
Chory po NZK, u którego doszło do powrotu wydolnej hemodynamicznie pracy serca, narażony jest na powikłania neurologiczne w postaci uszkodzenia OUN. Aby temu zapobiec, zgodnie z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji oraz Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego wskazane jest zastosowanie hipotermii leczniczej. Obniżenie temperatury ciała o każdy 1 stopień Celsjusza zmniejsza zapotrzebowanie na tlen o 5-7%. Zastosowanie hipotermii u 7 chorych wystarcza, by u jednego z nich uratować zdrowie. Szanse chorego poddanego hipotermii na odzyskanie sprawności funkcji mózgu zwiększają się dwukrotnie. Szacunki pokazują, że w skali Polski rocznie dochodzi nawet to 80 tys. zgonów wskutek NZK.

Czym jest zintegrowany łańcuch hipotermii leczniczej?
Wczesne wdrożenie hipotermii pozwala na spowolnienie negatywnych procesów uszkadzających OUN. Optymalnym postępowaniem jest zapewnienie stałej hipotermii od momentu schłodzenia chorego w miejscu wystąpienia NZK, przez czas transportu i aż do przyjęcia do docelowego szpitala.Zintegrowany łańcuch hipotermii leczniczej to rozwiązanie zapewniające utrzymanie optymalnej temperatury chorego na wszystkich etapach opieki. W ramach projektu realizacja tych założeń jest możliwa dzięki współpracy Lotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz Szpitali Klinicznych realizujących program hipotermii leczniczej.

Dlaczego ważne jest powodzenie Modelowego Programu Wczesnej Hipotermii Leczniczej?
Zgodnie z zaleceniami Europejskich Towarzystw Naukowych i wynikami dużych międzynarodowych badań naukowych hipotermia lecznicza powinna być stosowana powszechnie u większości chorych po NZK. Stworzenie modelowego systemu pozwoli na wypracowanie i szybkie dzielenie się doświadczeniami w stosowaniu tej metody. Barierą w upowszechnieniu tej, ratującej zdrowie i życie, procedury nadal pozostaje brak dedykowanych mechanizmów finansowania ze środków publicznych. Korzystne wyniki analizy koszt-efektywność stosowania hipotermii w warunkach polskich zwiększy szansę na refundację procedury z Narodowego Funduszu Zdrowia.

Jak są mierzone wyniki Modelowego Programu Wczesnej Hipotermii Leczniczej?
Każdy chory objęty leczeniem w ramach MPWHL jest poddawany obserwacji odległej w ramach dedykowanego rejestru medycznego. Informacje o stosowanym leczeniu, wyjściowym stanie zdrowia oraz uzyskanym efektom są monitorowane i analizowane przez Radę Naukową Projektu a następnie publikowane w formie doniesień naukowych.

Wedle jakich protokołów prowadzona jest hipotermia w ramach Programu?
Bazując na dotychczasowych doświadczeniach oraz wynikach badań naukowych  i uwzględniając uwarunkowania organizacyjne systemu ochrony zdrowia w Polsce opracowano dedykowane protokoły stosowania hipotermii. Podzielono je na etap przedszpitalny oraz etap szpitalny.

Zobacz także:

Protokoły stosowania hipotermii leczniczej

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s